Ben burda ölene kadar yaşarım
Mutlak bir saadet içinde
Ben burda yazarım
Doğanın içime yansımasının seyrinde
Ben burda okurum
Hayattan hayata koşarcasına
Ben burda unuturum
Sızısını umudun
Ben burda kahraman olurum
Hemde kendi hikayemin
Ben burda yürürüm
Sokak sokak, dağ taş
Ben burda severim
Bütün insanlık hallerini
Ben burda yüzerim
Kırmızı balıkla birlikte.
Ben burda daha çok çiçek yetiştirim
Inanırım dünyanın güzelliğine.
Ben burda kendimi bile bulurum
Kurtulur artçı depremlerden bedenim.
Ben burda uyurum
Artı sonsuza kadar..
9 Eylül 2017 Cumartesi
8 Eylül 2017 Cuma
MUTLUYUM
Evet günaydı! beyaz ışıltıların mavi suyun üstüne vuruşuna vuruldum bugün ben. Içim kıpır kıpır. Tanımsız bir his.. güncelleme yapılmış bir kafa. Teslim ettim kendimi an'a.. uzun zamandır bu kadar kendimi mutlu, sakin ve dingin görmemiştim. Selam dünya! selam kendim! dedim. Ruhumu yüzdürüyorum şu an sazlıklarda inanırmısınız. Şu yüzen çiçekli tekne kadar güzel ve asilim bugün. Motorlar maviliklere sürülüyor, kalbim denizde oluşan beyaz köpüklerin üstünde. Mutluyum!! Mutluyum! Mutluluğu icat etmiş kadar mutluyum. Tekrar bakıyorum yazdığıma pek kullanmadığım bu kelimeye huzurla karışık bir gururla bakıyorum. Ve kendimi bu filim sahnesine hapsedip gidiyorum. Herşeyi, herkesi seviyorum.
7 Eylül 2017 Perşembe
TATİL YOLUNDA..
Virajlı yolda bir tırın arkasına takılıp kalmış şoför sabırsızlığıyla birlikte, şehirinde bitmeyen yol çalışmaları olan halkın sinir harbinide yüreğimize alarak yol alıyorduk. Ama tatil yolunda olma fikrinin o muhteşem hissiyle dengeliyorduk durumu.
Deniz çıkıyor karşımıza, mimarisi muazzam oteller izleye izleye yolda olmanın güzelliğini düşünüyor. Akşam içeceğimiz rakı balığı hayal ediyordum. Aklıma valizdeki dergiler geliyor bir mola yerinde onlarıda yanıma almam gerektiğini geçiyorum hızlıca kafamdan.
Yarın başka bir sehirde güne ayacak olmak, farklı bir ufuğa bakmak heyecanlandırıyordu beni..
Çocukluğum geldi gözüme bir an. Yoldaki levhaları sayar, her levhanın anlamını babama sorardım. Ne güzeldi o günler dimi.. şimdi de güzel, sanırım yolda olmak hep güzel. Bu yolculuğun şarkısı olarakta seni seçtim Despacito!!
Deniz çıkıyor karşımıza, mimarisi muazzam oteller izleye izleye yolda olmanın güzelliğini düşünüyor. Akşam içeceğimiz rakı balığı hayal ediyordum. Aklıma valizdeki dergiler geliyor bir mola yerinde onlarıda yanıma almam gerektiğini geçiyorum hızlıca kafamdan.
Yarın başka bir sehirde güne ayacak olmak, farklı bir ufuğa bakmak heyecanlandırıyordu beni..
Çocukluğum geldi gözüme bir an. Yoldaki levhaları sayar, her levhanın anlamını babama sorardım. Ne güzeldi o günler dimi.. şimdi de güzel, sanırım yolda olmak hep güzel. Bu yolculuğun şarkısı olarakta seni seçtim Despacito!!
6 Eylül 2017 Çarşamba
SEÇMEK İSTİYORUM..
Akıllıca şeyler yapmak istemiyorum
Unutulmaz anlar istiyorum
Bazen dinlemek istemiyorum
Kes sesini! diye bağırmak istiyorum
Alttan almak değil
Üstünden geçmek istiyorum, mesela
Çalışmak değildir arzum bazı zamanlar
Mal mal durmak istiyorum
Başarılı olmak değil amacım
Mutlu olmak istiyorum!!!
Kariyer merdivenlerini tırmanmak değil
Asansöre binmek istiyorum..
Korkmak değil
Saygı duymak istiyorum
Şimdi de bir kahve, lütfen..
Unutulmaz anlar istiyorum
Bazen dinlemek istemiyorum
Kes sesini! diye bağırmak istiyorum
Alttan almak değil
Üstünden geçmek istiyorum, mesela
Çalışmak değildir arzum bazı zamanlar
Mal mal durmak istiyorum
Başarılı olmak değil amacım
Mutlu olmak istiyorum!!!
Kariyer merdivenlerini tırmanmak değil
Asansöre binmek istiyorum..
Korkmak değil
Saygı duymak istiyorum
Şimdi de bir kahve, lütfen..
YARA BENDE
Her yarama özen gösterdim ben
Teker teker baktım onlara
Üfledim, sardım sarmaladım
Gecelerime aldım..
Kah uyuttum, kah uyutamadım
Kanattım, yeri geldi kopardım
Hissettim acısını, dibine kadar.
Yaralı bereli yaşadım ben
Dizlerim de hep yara bere içindeydi
Çocukluktan kalma mevzular..
Kimine yara olmayan, bana yara oldu hep
Yazdım, okudum onları
Yarasından tanıdım kimini
Yaradan anlamayanlara da şaştım.
Bak yine anlam kaybettim..
Teker teker baktım onlara
Üfledim, sardım sarmaladım
Gecelerime aldım..
Kah uyuttum, kah uyutamadım
Kanattım, yeri geldi kopardım
Hissettim acısını, dibine kadar.
Yaralı bereli yaşadım ben
Dizlerim de hep yara bere içindeydi
Çocukluktan kalma mevzular..
Kimine yara olmayan, bana yara oldu hep
Yazdım, okudum onları
Yarasından tanıdım kimini
Yaradan anlamayanlara da şaştım.
Bak yine anlam kaybettim..
4 Eylül 2017 Pazartesi
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Öfkesel
Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş Geliş amacını unutmayaymı...
-
Kaybolmak gerek tekrar bulmak için kendini Bulandırmak gerek suları, görmek için gerçeği Yanmak gerek cayır cayır kalmak için hayatta Dib...
-
Sese düşmüş ağlamak Kıyılarına yaş dolmuş bakışlar Iç çekmeli soluklar Bedeninden vurulmuş yargılanmış kadınlar Mertliği yüreğinde şevka...
-
Sabrı sessizliğe taşıralı bir hayli oldu Hissizleşeli ya da öyle sanalı Seyre dalalı insanları Nasıl kendilerini korumaya aldıklarını, na...
-
En beklediklerim burnumdan En çoklara en çok bide.
-
Yok ya yine olmaz…Hep kötüler kazanır. Zaten daha öncede kaç kez onlar kazanmışlardı. ... Ya olursa! Dedi ya “biz kazanırsak ya o güzel gün...
-
Bazı dizeler aklımda hayat gibi tekrar edip duruyor.. Demek oluyor ki iki dize ileri taşımıyorsun beni hayat. Ve herşey eskiyor diyor şair...
-
Yeterince kırgınlıklar birikti Yeterince hüsranıda gördüm Yeterince sıkıştı kalbim Kimseyi kimseden koruyamıyor Kimseye kızamıyor Artık...
-
Kendimi önemli sanmam ironik
-
Bazı yürekler için elverişli değil bu dünya Kalp kurak susuz kalıyor soluyor Kökten çürüyor Beyaz sinekler yapışıyor Bahardaki umutları...
-
Beynimde dünyayı susturmaya çalışıyorum Uzak duruyorum dünyalıklardan Uğultulu tepeler kafamda Üzerine toprak atılmış askıda mevzular Yü...