İNANIRIM BEN BAZEN..

Yalan yok.. bazen bende inanıyorum insanlara, çocuklara, namı değer güzel günlere. Güveniyorum çocuk saflığında. Uzun sürmüyor geçiyor sonra, bişey oluyor yine geliyor bu duygu durumu sonra, yine gidiyor.. geliyor ve gidiyor. Bu durum bende kısır bir döngü oluşturuyor. Neydi bunun adı. Dur söyliyeceğim şimdi. Umut.. umut dimi. Düşmeyen yakamızdan, belki de düşmemesi gereken bir kötülük..

YOKUM ARTIK..

Öyle öyle yokum ki kendimde
Öyle öyle yenik düşmüş
Bırakmış ucurtmanın ipini
Gidişini bile izlemeyecek kadar
Vazgeçmiş..
Çürüyen varlığım.
Anlam kaymasına uğramış
devrik bir cümleyim artık.
Öyle öyle yokum ki kendimde
Yağmuru bile hissetmeyecek kadar
Çekmiş beyaz bayrağı
Teslim olmuşum tüm kavgalarıma.
Yenik, yıkık, dökük..
Tüm dünya köşelerinde.
Öyle öyle ben yokum ki.
İçimde aynalarda görünmeyecek kadar..

BOKTAN BIR HIS..

Kursakta kalmış birşey
Gitmeyen.
Umutumsu böyle başına dikelen
Tanrım..
Ben hep ama hep aynı çaresiz döngünün
Içinde buluyorum kendimi..
Hayat beni bir adım bile ileri atmıyor.
Bak yine o aynı his ablukası altındayım..
İçime bunalıyorum.

ESKİ ÇOCUK..

Ben o eski çocuk
Sokakta hâlâ eli yüzü kir için de
Geç kalmaktan korkan eve
Ben o eski çocuk
Korkak.. hayalperest,
Yağ tenekesinden davul çalan
Ben o eski çocuk
Annesini babasını yücelten
Dayak yemekten korkan
Ben o eski çocuk
Duyduğuna inanan
Sevgisini paylaşan
Ekmeğini bölüşen
Ben o eski çocuk
Annesine kır çiçekleri toplayan
Camda babasını gözleyen
Küçük kalbiyle büyük dualar eden
Ben o eski çocuk
Unutulmuş sokakta
Unutulmuş okulda..
Uyuya kalmış bir masalda..

YALNIZ ELLER..

Tutsaydın şu yalnız buz gibi
Umutsuz elimi
Hadi diye bilseydin
Korkmasaydın gelirdim elbet
Anın değil yanın olurdum
Solun, sonun olurdum..

SOLMAK İSTEDİM..

Geçenlerde yine canım çok acımıştı
Dindiremedim sızısını, ağrısını
Solmak istedim..
Balkona gittim benim gibi
Acı çekiyor saksıda ki çiçekler
Fesleğen düşürmüş boynun önüne
Sulamasanm da hep beraber solsak mı
Ne kadar bana benziyorsunuz
Diye seslendim.
Kıyamadım.
Belki kendime, belki de bize.

YAĞMUR DANSI..

Yağmur yağmur yağmur yağmur Tanrının doğaya bıraktığı başka bir mucize daha. Cama balkona koşar tuhaf bir mutlulukla izleriz kendilerini. Yakalamaya çalışırız onu çocuksu bir sevinçle. Yağmur yağıyor arap kızı camdan bakıyor dönemlerimden beri. Bazen de yağmurun hüznüne bakar film şeridi gibi düşürürüz düşünceleri. Böyle damla damla geçer içimizden fikirler. Masal anlatır kimi zaman yağmur, yatak döşek seni çeker. Gelde uyu hissetmiyor musun huzuru der gibi. Sonra al gel bakim şu sonra okurum dediğin kitaplardan hadi başla der. Biraz  yağmur anlatır biraz  biz. . Bazen de sokağa dâvet eder, gel hisset beni dokun bana görmüyor musun her yerde hürriyet diyi verir. Ve başlar büyülü yağmur dansı.. büyülü yağmur dansı. Bak bu kulağa çok hoş geliyor. Yağmur güzellemelerinden bak bu cekici geldi.. bunu yapa bilirim şuan.