BİR SÖZCÜK..

Aradığım tek bir sözcük var sanki
Bulsam onu bitecek bütün yazılar
Belkide acılar..
Anlaşılacak dünya
Bitecek oyun, inecek perde
Bense gururlu ama mağrur,
mutlak bir huzurla uyucam artık..
Beklemiyceğim şafağı..

HELİKOPTER..

Ben ne arıyorum burda

Herkes neden koşuyor 

Niye neden bu kalabalık 

Bu telaş niye

Aynı sahne hergün 

Ilk kez sahneleniyor gibi

Aynı resmiyet 

Aynı piyes 

Ama her seferinde aynı 

Keskin ve hiyerarşik

Beynim.. 

beynim yanıyor 

Hayatın niye üçüncü boyutundayım

Beni içine niye almıyor hayat 

Yo yo ben girmiyorum kesin!

Benim aklım martıda,

Böcekte börtüde benim aklım

Zaten benim fikrim önemsiz

Benim sesim yok

Benim sesim kısık

Ve..

Benim burda harcayacak ömrümde yok..

MEDCEZİR BU..

Önce bir kalp hızlanması
Sonra buruk bir sızı,
hafif kan sızdıranından..
Yerini bilen, boyun büken yürek..
Sonra..
Gereksiz bir mutluluk,
Sebesiz..Taşikardi yapanından
Aklına gelmesi olanlar
Yerini bilen yürek...
Ve çöküş.

FARKI..

Size basit geldi, bana ağır.
Size göre komikti, bana acı.
Size rüküştü, bana sempatik.
Size sığ düştü, bana derin.
Size Ütopyaydı belki bana hayat..
Siz duydunuz geçtiniz, ben hâlâ orda kaldım..
Siz uyudunuz, ben bekledim..
Anlıyacağınız; bana siyah daha siyah
Mavi daha mavi geldi
Hepsi bu..

RUHUM FİRARDA..

Baktım dayanamıyorum ortama,
Ruhumu pencereden uçurdum.
Koş! kaç kurtar kendini
Ben sana sonra yetişirim dedim..
Geçenlerde aşırı bir yürek ağrım var
Ne yaptıydam dindiremiyorum
Çıktım balkona, öylece durdum kenarına
Attım yüreğimi aşağıya..
Geçti sıkıntısı sancısı...
Hafifledi baya.
Mutluydum! seyrek bir gün benim için
çok mutluydum!
Üç kere yazdım, on kere okudum..
bana bu egrelti kelimeyi
Kıyamadım ruhuma,
yüzdürdüm onu sazlıklarda..
bıraktım geldim.
İşte oluyor bana bazen..

AKLIMI KOYAMIYORUM BIR YERE..

Anlam veremediğim bir hayatın içine sıkıştırılmış gibi hissediyorum..                      şu masanın ayağına sıkıştırılmış kağıt parçası benden daha işlevsel duruyor...
Aklımı koyamıyorum bir yere, koysamda devriliveriyor hemencik.. Mekâna ait değilmişim duygusuyla iyice gömülüyorum koltuğa, saklanmak görünmez olmak istiyorum..
Kelimelerle boğuşuyor, her insana takılıyor yere düşüyorum. Anlaşılmasın kafamadakiler diye  insanları taklit etmeye çalışıyorum. Ama o kafada olamıyorum. Onaylıyor muş gibi yapıp hayata muhalefet düşüyorum. Aynı görmüyor, aynı duymuyor aynı bile hissetmiyorum.. eteklerimi, saçlarımı sonsuz  bir rüzgârla savurmak istiyor, küçük bir kız çocuğu gibi sallana sallana şarkılar söylemek istiyorum.  Şarkıda ki gibi çıkam dağlara da kurt yesin beni diyorum.  Birgün diliyorum Tanrıdan tek birgün insanlara takılmadan yaşaya bileceğim..

****

İçim toplanmaz benim..
Ben dağınık seviyorum.