SUYA BIRAKSAM..

Organ düzensizliğine yol açan bütün hislerimi,
Kafamda ki çevre kirliliğini,
Bana yavaş yavaş gün ortasında ninniler söyleye söyleye çağıran şu uykuyu
Kara bulutlar kaplı pis suratımı
Anlaşılmazlığımı
Ahraza şarkılar söyleme çabamı
Bırakmak istiyorum suya..

MEMLEKETİMDEN YAĞMUR MANZARALARI..

Göl olan hayaller
Kapanan yollar
Su baskınına uğramış günler
Gideri kapalı rögarlar
Her yağmurda su basan zemin kat duygular
Suda mahsur kalmış korkular bu korkular..
Ceviz büyüklüğünde kafama düşen nasihatlar
İz bırakanlar..
Belediye tarafından mı yapılmış lan benim bu geceler...
Dere yatağına site kurulmuş cümleler
Hep bu cümleler..
Romantik yağmıyor bu şehre yağmur sayın büyükler!!

SEVIYORUM INSANLARI!!!

Kaç kere sordum bu soruyu kendime
Ben insanları seviyor muyum, yoksa nefret mi ediyorum diye..
Dün bu soru direkt yönetildiğinde bir çırpıda çıktı kalemimden cevabı.
Anne gibi seviyorum dedim.
'Hem içime sokmak istiyorum bazen, bazende ağzının üstüne şöyle bir çarpasım geliyor' dedim.
Yani dedim ki çok seviyorum, iyi olsunlar istiyorum. Ahlaklı, dürüst, çalışkan, saygılı, sevgili çevresine duyarlı bir annenin evladından istediği gibi şeyler..İyiliklerini istiyorum. Hata yaptığında da tepkimi koymak onu uyarmak, kızmak, bağırmak ama onu asla bırkamamak.. canından bir parçaymışcasına. Seviyorum insanları!

TEMİZ KAFA..

Kafamdaki şu dağınıklığın N. Tarafından itinayla düzenlenmesini ve D. tarafından da domestosla canı çıkartılıncaya kadar temizlenmesini istiyorum.. silinsin, tozu alınsın bütün tozlu raflarının beynimin, bulamasın aradıkça hiç birşey...
Fesleğenler dikilsin kalbimin kenarına böyle oksandıkça kokular salan. Begonviller tarafından ele geçirilmiş bir vücut istedigim üstünde kelebekler uçan, arılar konan.
Bayramlık kafalar çekiyor canım, anneler tarafından dağıtılmasına izin verilmeyen.. kimsenin sokulmadığı salonlarcasına.. tertemiz, yerli yerinde..  düzenli kafalar. Hepsi bu..

KAFESTE Kİ KUŞ..

Dokunamamak, düşlemek ananın,babanın kokusunu.. unutmaktan korkmak
Benzetmeler yapmak..o kokuyu tanımlayamadan istediğin kadar.. kafi kalmaması kelimelerin, burnun ucunda saklayıpta diline yetirememek..
Hasret kalmak.. suya, göğe, cigaraya, yare
Hasret kalmak mevsime, güne, geceye, tene
Düşlemek geceler boyu kuşu, kelebeği
Düşlemek geçmişi geleceği
Sarılmak kitaplara,
mektuplara dökmek hasreti, satırlara döndüğünce dilin.
Eksik kalması cümlelerin hislere
Düşlemek baharı, hasatı
Hayale sokulup tutmak bir yerinden yaşamın..
Güzellemeler yapmak demir parmaklıklara
Budağından yakalamak hayatın...
Hasret kuşu salmak sılaya..

CILIZ UMUT IŞIĞI..

Yorgunum..herşeyi karınca titizliğinde içime taşımaktan.
Lime lime parçaladığım yüreğimi bir bakışa, bir gülüşe, bir susuşa bırakmaktan.
Cennet yaşının sınırlarında kandillerini söndürmek hayatın
cılız mum ışığında umutlar yetiştirmek...
Tutmak bir eli, gülmek bir çocuğa
Ufacık mutluluklar yakalamak
Saklamak zihnin derinliklerinde, yansıtmak kalbin perdelerine..
Küçücük banyo penceresi kadar yerden gökyüzünü izleyenlerin umudunu düşlemek.
Şiirler okuyup tavana, şarkılar armağan etmek geceye..
Kavuşturmak geceyi şafağa benimkisi..

AVUCUMDAKİ ACI..

Acıyı üretmeye başlayınca
Acıyı elle tutulur hale getirince
Kelimelerce..
Açtığım bu tünelden yaşama tutundum.