16 Nisan 2018 Pazartesi

İŞ..

Bir işi para kazanmak için yapıyorsan o işi sevmiyorsun demektir.
Gönülden gelen iş umumîdir.
Halkı kucaklar, dünyayı kucaklar
Velhasıl kelam kalbi kucaklar.

ÇARPIK RUHLAR..

Çarpık kentleşen şehirlerden bozuk ruhlar doğuyordu gün doğumunda.
Sürüklenen uykular suratlarda hep uyuyor, kalkmıyordu..
Kirliydi ilişkiler, göç etmişti içtenlik uzak diyarlara
Yetersiz akıyordum sokaklara
Dilim dolanıyordu başıma,
Söylediğim laflar hep davacı bana
Sustukça kelimeler dökülüyor göğe
Tersine yağıyor, duman soluyor
Kenti öldürüyordum ruhumda.
Belkide yavaş yavaş beni.





MASUSCUKTAN..

Kendimi hep denize koşarak kaçarken
Bir dolabın içine saklanmışken
Basbas çığlık atarken yakalıyorum..
Aklımdan..

SABAHLAR...

Sabahlarıma karışmış sası yumurta ve ikinci sınıf yüzey temizleyici kokusu
Yerini yine bulamamış hayata karşı o soluksuz duruşum
Düzgün nefes almayı unuttuğum dakikalarım
Söylenenlerin temeline inme sorunum
Pekte yanıltmayan insanlar çözümüm
Neden, niçin sorularım
Hiç olmayacak yerlerde
Çocukça saklanma dürtüm
Ama yine de sabah altıda kalktığım sabahları sevmem beklemeyin benden.




15 Nisan 2018 Pazar

ESKİMİŞTİ HERKES..

Kaybetme korkusuyla koca bir köye son kez bakarken bir mezarlığa bakarcasına içim cız etti.
Herkes yaşlanmış ve yorgundu
Aklımda bıraktığım gibi değildi hiç bir kimse
Ve eskidim bu görselde..
Çocukluğumu aramaya koyuldum.
Bi kaç anıdan başka pek bişey gelmedi ele.


DAĞILMIŞ GÖLGE..

Hüzün buğusu ses tellerinde
göz kapaklarında bir taş yükü
Bir umut usulca, zorla kargaya ufak bir bakış
Acılı bakışı yere düşürüş.
Parmaklarının birbirine olan husumeti..
Beyninde dönüp duran aynı abuk çaresiz mırıldanmalar
Sigarasının külünün kendi ağır aksak yere bırakışı
Önünde soğumuş bir kahve, oturuyordu dünyanın herhangi bir köşesinde
Bozuk bir saat gibi.

Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...