DURGUN...

Karanlığın içinden güzel birşeyler aşırdım yıldız tozu olmalı
Hengâmeden bir an olsun  duruldum
Alevlenen ne varsa sinire dair külüne su devirdim..
Kurbağa geldi sonra yanıma
Gölgesine şaşkın
Öpsem prens olur mu acaba diye yine içimden geçirdim
Sözü bak yine masala çevirdim..

Bak

Gül hanım tomurcuklanmış.
Bak bu bir umut.

GİTMEM GEREK..

Içimde tazelenmesi gereken bayat hisler
Sulanması gereken umutlar
Yıkanması gereken bakışlar
Gidilmesi gereken yollar
Görülmesi gereken dağlar
Denizler birikti yine..
Gitmem gerek.

BİLMEDİĞİM BİR YOLCULUK..

Artık yorgunluk tinsel
Artık ruhum baygın, manasız yatar kâğıtta..
Sorular sorular..
cevaplar cevaplara..
Nereye gideceğini bilmediğim bir seferdeyim
Belirsizlik, yolda bulduklarım gerisin sıra çağrdıklarım
Kitaplarda, insanda içimin karanlığında gördüklerim
Sözün ağırlığı, yaşın dinginliği
Melodinin tınısı
Maviye ulaşma arzusu
Iyi insan yüzü gözü hürmeti inancı belki de dünya da tutan bu.

SADECE İZLEDİM..

Sabrı sessizliğe taşıralı bir hayli oldu
Hissizleşeli ya da öyle sanalı
Seyre dalalı insanları
Nasıl kendilerini korumaya aldıklarını, nasıl korktuklarını
Nasıl sustuklarını, hayallerini gerçek gibi anlatışlarını..
Acıma yetime iğrençliklerini
Kötülüğü normalleştirme süreçlerini
Nasıl ezişlerini birbirlerini
Nasıl  yok sayışlarını izledim.
Çekilerek içimin dibine..
Öyle sessiz sessiz..

BİLİN İSTERİM..

Parmaklarımın arasında pul pul dağılan herşeyim
canlı cansız..
Zaman vefasızlığı insan kaypaklığı
Yaşını başına alamamış insan ziyanları
Parmak yalayıcılar
Sözü ayrı özü ayrı dolananlar
Kuşlardan nefes dilendiren heyhat
Tarih çıkarımsızlar
Yürek oyucular
Kendinden başka kimseyi sevmezler
Dünyayı kendi etrafında dönen sanan gelişim kayıpları
Asla sahibi olamayacakları her şeyi kınayıcılar
Bu dünya çok büyük değil
Sopası yok bilin isterim.

HESAP..

Tarih hesap sormaz
Insan hesap sorar
Soran insanda feyz alır
O iş de yaş.