SEN NE ARA..

Sen.. Sen ne zaman şiir oldun
Ne zaman haddini aştı anlam
Ilk hangi şair silkeledi
kalbine o sözsel ılıklığı hangi yazar düşürdü
Ruhun ne zamandır notalarda salınır
Bu kadar mavi, bu kadar siyah ne ara yer buldu göğünde
Ya bu koca umut ne zamandır kandili gecenin..
Meraktan.. mahzur gör..

Şimdi böyle bir yerde günü uğurlamak vardı
Tanrı şahit olsun tek kelime yazmazdım.. şiiri ben olurdum gün batımın.. en can alıcı mısralar gözümden okunurdu.. böyle bir yerde bitsin akşamlar. Bak bu bir umut.

ÇALINMIŞ ŞEYLER..

Ne varsa çalınmış sesimden
Ne varsa koparılmış içimden
Ne varsa diri diri gömülmüş ömrümden
Ne varsa dolanan huzursuz huzursuz uzuvlarıma
Ne varsa sökülmüş umudumdan
Ne varsa zorla yere bıraktırılmış..
Saat 4:33 hemde bahar uyutmuyor.

HUZURSUZLUK..

Olmadık zaman uzmanlığım
Dengesiz uyku sorunum
İyi dediğimin üç vakitlik canı
Ufuk çizgisindeki göğü aydınlatan büyü
Huzursuzluğun kocaman kucakladığı ben
Iyice belirginleşen, kavrayan, kan akışımı hissettiren değişken gel git duygular
Sabaha karşı yaşadığım şu anlam kanaması..
Huzursuzum, huzurlanmam..

ÖZLEDİM..

Gün gece oluyor, gece gün
Hasretin birikiyor, birikiyor yüreğimde..
Madem ben gidemem sıcağına
Istemezsin artık beni..
Rüzgar varsın getirsin kokunu, güneş ısıtsın hep üşüyen o yeri incitmez ayaklarını
Madem ben senin bir daha tutamam avuçlarını
Kelebek konsun, o sıcağını kalbimde unuttuğun narin ellere..
Hasretin bir çiğ, yağıyor gecenin deminde, ıslanıyor her yerim..
Çok özledim diyemem
Ama, hisset isterim.

NİSAN AKŞAMI..

Hafiften geceye fon verin..
Bahar akşamı bu balkonlara yaseminin kokusu tütüyor
Tanrım deli ediyor beni bu..
Hafif bir dokunuş, ürperti serinlik tenlerde
Tepende de tek bir yıldız varsa sana göz kırpan
Serde de aşk..
Esir olursun bir nisan akşamına..

AYNI..

Dinsizin hakkından gelen imansızın, dinsizden bir farkı yoktur.