15 Mart 2017 Çarşamba

KENDİMLE HASBİHAL

Kahve acı olmuş. Çok acı sevmiyorum, bu mereti. Acı..
Her şey yeterince acı, o bari orta olsun.
Neyse, çakmak sigarayı yaktı en azından. Gecede demini aldı...
Bahar geldi yada gelecek.Kesin bilgi, yayabiliriz.
Belkide kapıdan baktırır, kürek kazma yaktırır.
Yada yaktırmaz...
Çiçeklerde tomurcuklandı umutlar gibi.
“Güzel olacak her şey, güzel” demekten alıkoyamıyorum kendimi bu havalarda.
Bugün kibirlendim, ona çok canım sıkıldı. Niye böyle davrandıysam şimdi uğraş işin yoksa vicdanla.
Yapmamalıyım böyle şeyler, yakışmadı bana.
Sen kimsin ki ya kibirleniyorsun. Kendime şöyle ağız burun dalasım geldi...Yo yo şiddet yok! Şiddete hayır! Eğitim şart birde.
Susmadı şu içimdeki id oğlu id.
Bi’ sus ya! Bir terbiye edemedim seni.
Neyse, bahar geliyor...
Gelecek.
Güzel olacak herşey…

Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...