28 Haziran 2017 Çarşamba

SUSAN İNSANLIK

Ve bazen insanlıkta susar..
Bana sorarsanız, en ağırda o susar.
Onun sustuğu o lanet olası sessizlikte..
Acı olur, yok olunur, katlolunur..
İşte orada yazık olunur..
İnsan utanmaz, utanmaz insanlığından da
Gül bile utanır hicabından.
O yine utanmaz, aklar kendini.
İnsanlık sonra çıkar bir utanç anıtı diker..
Bütün Dünya'dan özür diler.. affedildim sanır.
İnsanlık af olmaz, acı çekmiş olmak geçmedikçe insanlık af olmaz.
Ve bazen insanlık susar..
İşte orada yazık olunur.
Güller boynunu büker.
Bir hayat daha son bulur.
El birliğiyle son bulunur.

Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...