8 Ekim 2017 Pazar

HAYALMAYEL

Gecenin sabaha en yakın saatinde, ay gökyüzünde denize yakın bir hamak gibi duruyorken, ben dayanamıyorum alıp yastığımı hemen çıkıyorum üstüne, atlıyorum hopluyorum yaramaz bir çocuk gibi.. Sonra bir elimle boşluğu yokluyorum,  bir yandan da saçlarımı aşağıya doğru atıyorum, savruluyorlar..hafif bir meltemle. Denizin kokusunu dolduruyorum her hücreme..
Bazı gecelerde bir sirk akrobotu gibi zıplıyorum bir yıldıza, ordan diğer yıldıza.. ayağımın birini doluyorum sonra yıldızın birinin kanadına, sallanıyorum.. kafa üstü dünyayı izliyorum. Çok eğleniyorum ben ama tüm dünya uyuduğunda.

Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...