11 Kasım 2017 Cumartesi

ÖLÜM GİBİ..

Hiç birşey hissetmiyorum
Ne ağlaya biliyor nede bağıra biliyorum.
Ayaklarım beni taşımıyor artık
Kollarım kendini omzumdan aşağı asmış.
Gözlerim boş boş bakıyor boşluğa, delercesine..
Lanet olası hayat film şeridi gibi geçmiyor bile gözümün önünden.
Bugün hissetmiyorum.
Yarın yerle yeksan olur, un ufak olurum biliyorum..
Ben bu hissizligi çok iyi tanırım..
Enkazını kürümesi zor bu hissizligi, dönüşü olmayan bu yıkımı çok iyi biliyorum... korkuyorum.

Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...