13 Mart 2018 Salı

VEDALAR..

Bir veda burukluğu
Yüreğe yerleşen boşluk
Boyun büküşü çiçeklerinin
Pencere kenarına dolanan
başı hep boş bakışlar
Tadının tuzunun kalmaması
Bölünmesi herşeyin
Buluta karışması
Bir daha tam olamama korkusu..
Rafa kaldırılmış hayaller.
Beklemek nafile beklemek
Geriye kalan..
elimde olan mat bir duygu
Rengini vermiş gökyüzü
Yerde yaralı yatan bir kalp.



Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...