17 Ocak 2020 Cuma

Kaos yaşamı..

O yer bulamamışlık varya o boşluk o hiçlik
Kötülüklerin serpilişi
Topluma yapışmış küflü asabiyet
Bilmem kaç yaşasanda anlayamayacakların
O vergisini verdiğin kaldırımlar
Artik kokusu olmayan o çiçekler
Dikey yapılaşmış dostsuz insanlar
Sabırsızlık akan çeşmeler
Vicdanını kalıba dökmüş yatanlar
Ömrünü geçirdiğinin farkına varamamışlığı
Yastığa taşıdığın o ince sızı
Prizli hayatlar şarjı bitse dostsuz insan
Köşede unutulmuş insanlık
Sönmüş yıldızlar
Duyarsız kasanlar
Koca şehir uyu şimdi.

Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...