belki nafile.. dünyaya iz bırakmak
belki de ruhumu vermek gibi Tanrıya döküldüm harf harf..
Okunmasından da korkarak, anlaşılmaktan korkarak, anlayın beni diye için için bağırırken ilk parçama
söbelendim.
Armut dibine düştü.
Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş Geliş amacını unutmayaymı...