14 Kasım 2017 Salı

AYNA AYNA SÖYLE BANA..

Kelimelerimin lal olduğu o anda
Aynaya baktım...
Belki o söylerdi nasıl olduğumu
Baktım görünmüyorum,
dinmeyen huzursuzluğuma çocuk kokusu sürdüm biraz..
Kendimden uzaklaşmaya karar verdim
Film açtım her sahnesini ezbere bildiğimden..
Içinde yer edinemedim.
Uzak durdum cümlelerden değmesin canıma
Haberlere hiç ilişmedim
Susturdum dünyayı
Kendimi susturmayı başaramadım...
Başaramadım dedim de
Neyi başara bilmiştim ki..




13 Kasım 2017 Pazartesi

MASALLINI KAYBETME KÜÇÜK KIZ..

Uçup gitti kelebekleri ruhumun
Belki de öldüler
Bayadır görünmüyorlar..
Bende hayatı mala bağladım
Herşey flue...
Icimdeki o küçük kız çocuğu can çekişiyor
kimsenin duyası yok
Masallar anlatıyorum ona
Görmesin, duymasın
beni bırakmasın diye.
Prensesin masalını..
Bir küçücük aslancık şarkısını söylüyorum
Sıyrılsın mekandan, korkmasın istiyorum
Ne kadar oyalaya bilirim
onu da bilmiyorum
Naz yapamıyorum hayata
Sertleştirmeye çalışıyorum kabuğumu
Dahada kolay dağılıyorum.
Ağzı diyorum şu adamın..
Üstüne kürekle vursam, rahatlıycam
Biliyorum..
Ama kibar kadınım.
Siddete Hayır diyerekten
Icin için kuruyorum.
Dolduruyorum dolduruyorum..
taşırmıyorum
Yok ola yok ola ilerliyorum...


KIZLAR MASAL ZAMANI

Esas kız kırmızı elbisesiyse kapıda görünüyor ve bütün gözler ona çevriliyor, o merdivenlerden inerken hayat ağır çekime geçiyor.. herkes mest oluyor acaba bu güzel kız kiminle  dans edecek düşünceleri kafalarda.. tabiki de salonun  en yakışıklı erkeği esas oğlanımızla başlıyorlar vals yapmaya.. kelebekler gibi bir oraya bir buraya salonu doldurarak uçuşuyorlar, sonsuz bir saadet ićerisinde.. çirkin kadın Halide çirkin kızlarını kakalayamadığı için hasetten çatlıyor bu esnada. Güzel çiftimiz sonsuza kadar o zamana haps oluyorlar. ah ah... böyle klasik bir hayalin içinde yer almaya ihtiyaç duydum. Şu kargaşa ve paniğin içinde.

12 Kasım 2017 Pazar

AKLIN GÖLGESİNDE..

Aklın verdiği sınırsız özgürlüğü seviyorum.
Şimdi ben, beni hergün zorla tıkdığınız şu binada değilim mesela. Evsiz martılara takılıp gittim çoktan, ruhunuz bile duymadı. Dolaştım avare gökle deniz arası yerlerde, gök doldurdum yüreğime... Geçende takıldım kelebeklere çiçek çiçek gezdik, koku topladım bol bol.. Güllere uğradık biraz, bizi büyük bir sevgiyle misafir ettiler. Çok memnun kaldık.
Yine geleceğimizi belirterek, uçup gittik pır.

******

Sen gittin benden
Ve ben
Yaşamayı becerememekten başka
Hiç birşey yapmadım sevgilim..

Kül oldum..

Dün gece içimin bütün  camları yere indirildi...
Kış ortasında camsız kaldım annem..
Açıkta kalan şu fakir gönlümse dondu
Yağsa yağmur kırardı soğuğunu
Yağmadım.. yağamadım
Tuz buz, öksüz, yetim kaldım..
Gecenin ayazında
Cayır cayır yana yana üşüdüm
Düştüm toprağa biçare
Yaşamayı becerememekten başka
hiç birşey yapmadım sevgili..
Gör beni.. kül oldum.



11 Kasım 2017 Cumartesi

ÖLÜM GİBİ..

Hiç birşey hissetmiyorum
Ne ağlaya biliyor nede bağıra biliyorum.
Ayaklarım beni taşımıyor artık
Kollarım kendini omzumdan aşağı asmış.
Gözlerim boş boş bakıyor boşluğa, delercesine..
Lanet olası hayat film şeridi gibi geçmiyor bile gözümün önünden.
Bugün hissetmiyorum.
Yarın yerle yeksan olur, un ufak olurum biliyorum..
Ben bu hissizligi çok iyi tanırım..
Enkazını kürümesi zor bu hissizligi, dönüşü olmayan bu yıkımı çok iyi biliyorum... korkuyorum.

Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...