6 Ağustos 2017 Pazar

ACI BASGINI

Anne.. anne diye ağlayan küçük bir kız çocuğu kalbim.
Eşşek kadar yaşında.
Öyle bir içime bunaldım ki yağacam, yağamıyorum.
Sönecem desem onu da beceremiyorum,ya..
Bir ağırlık var ruhumda inan bin kilo çeker.
Yok olmayı istedim, daha icat edemedim.
Kaç mutsuz sonlu kitap eder bu yaşadığım
Herşeyin kıyısında herseyin sonundayım gibi.
Dert girmiş vücuda eksiliyorum.
Bir avuç denizdi hayat dediğin, bense tuttum onun hepsini içtim.
Şimdi bana gök gürültülü ağlamak düşer.
En pahalısından.



Öfkesel

Dünyaya attığın o kızgın bakış niye uyandım ya.. diye sabahlara o küfürlü bakış.. Öfken dünyaya değil kendineymiş  Geliş amacını unutmayaymı...